دریاچه زریبار به عنوان یکی از پویاترین و مهمترین اکوسیستم‌های آب شیرین در غرب کشور ایران، تحت تاثیر مولفه‌های هیدرولوژیکی و نوسانات اقلیمی قرار دارد. هدف از این پژوهش، پایش سری زمانی و ارزیابی نوسانات سطح اساس دریاچه زریبار در یک دوره ۱۳ ماهه (تیر ماه ۱۴۰۴ تا تیر ماه ۱۴۰۵) است. در این راستا، از تصاویر ماهانه ماهواره سنتینل-۲ در بازه زمانی مذکور (شامل ۱۳ تاریخ اخذ تصویر) و داده‌های ماهانه بارندگی مریوان (برگرفته از وبسایت https://cds.climate.copernicus.eu/ ) استفاده شد. پس از اعمال تصحیحات رادیومتریکی و اتمسفری با استفاده از نرم‌افزار ENVI، شاخص تفاضلی نرمال شده آب (NDWI) برای تصاویر ماهانه محاسبه گردید. یافته‌ها نشان داد که مساحت بدنه آبی دریاچه از حداقل ۷.۴۲ کیلومتر مربع در تیر ماه ۱۴۰۴ (دوره خشکی) به حداکثر ۱۳.۰۴ کیلومتر مربع در فروردین ماه ۱۴۰۵ افزایش یافته است که این جهش مساحتی انطباق منطقی با اوج بارندگی زمستان ۱۴۰۴ (451.5 میلی‌متر)، بارش حوضه دارد. نتایج این مطالعه ابزار پایش پویایی را در اختیار سازمان حفاظت محیط زیست و شرکت مدیریت منابع آب منطقه‌ای قرار می‌دهد تا در راستای حفظ و تعادل‌بخشی هیدرولوژیکی دریاچه از آن بهره‌برداری کنند.