این پژوهش با هدف بررسی انتقال فلزات سنگین سرب و کادمیوم در زنجیره خاکرب و کادمیوم در زنجیره خاک–گی انسان در اراضی کشاورزی شهرستان شهرکرد انجام شد. در چارچوب یک سناریوی شبیه‌سازی‌شده، ۳۰ نقطه کشاورزی در نظر گرفته شد و از هر نقطه یک نمونه خاک از عمق ۰ تا ۲۰ سانتی‌متر و یک نمونه متناظر سیب‌زمینی فرض شد. پس از هضم اسیدی (نیتریک–پرکلریک)، غلظت عناصر با طیف‌سنجی جذب اتمی (AAS) تعیین گردید. برای ارزیابی آلودگی خاک از شاخص‌های زمین‌انباشت (Igeo)، ضریب آلودگی (CF) و شاخص بار آلودگی (PLI)، برای تحلیل انتقال از ضریب انتقال خاک–گیاه (TF) و برای ارزیابی ریسک از دریافت روزانه مزمن (CDI)، شاخص خطر (HQ) و شاخص خطر تجمعی (HI) استفاده شد. نتایج نشان داد میانگین غلظت سرب و کادمیوم در خاک به‌ترتیب ۳۳٫۰۵ و ۰٫۳۳ میلی‌گرم بر کیلوگرم و در سیب‌زمینی ۰٫۴۸ و ۰٫۰۹ میلی‌گرم بر کیلوگرم بود. میانگین ضریب انتقال کادمیوم (۰٫۲۸۴) حدود ۱۹ برابر سرب (۰٫۰۱۵) به دست آمد که بیانگر تحرک و زیست‌فراهمی بالاتر کادمیوم است. شاخص بار آلودگی و ضریب آلودگی بالاتر کادمیوم نسبت به سرب ، تجمع این عنصر بالاتر از مقدار زمینه‌ای را نشان داد. در ارزیابی ریسک غیرسرطان‌زایی، شاخص خطر تجمعی برای کودکان ۱٫۳۷ و برای بزرگسالان ۰٫۶۵ برآورد شد و کادمیوم سهم غالب را در خطر تجمعی داشت. یافته‌ها حاکی از آن است که کادمیوم مهم‌ترین اولویت مدیریت در منطقه است و پایش دوره‌ای خاک، آب آبیاری و محصولات ریشه‌ای، همراه با ارزیابی جداگانه ریسک گروه‌های حساس، برای تضمین ایمنی مواد غذایی ضروری است.