تغییرات اقلیمی، رشد جمعیت، کاهش منابع طبیعی، تخریب اراضی کشاورزی، شدت خشکسالی‌ها، وقوع بلایای طبیعی، جنگ‌ها و اختلال در زنجیره‌های تأمین غذا، تاب‌آوری سامانه‌های غذایی را به یکی از مهمترین چالش‌های جهانی تبدیل کرده‌اند. در چنین شرایطی، دستیابی به راهکارهایی که بتوانند ضمن حفظ بهره‌وری، مصرف منابع طبیعی را کاهش داده و امکان تولید پایدار مواد غذایی را حتی در شرایط بحرانی فراهم سازند، ضرورتی انکارناپذیر است. میکروگرین‌ها به‌عنوان گیاهان خوراکی جوان که در مراحل اولیه رشد برداشت می‌شوند، به دلیل چرخه تولید کوتاه، نیاز محدود به آب و زمین، قابلیت تولید در محیط‌های کنترل‌شده، امکان کشت در مناطق شهری و ارزش تغذیه‌ای بالا، در سالهای اخیر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته‌اند. با وجود افزایش مطالعات درباره ویژگی‌های تغذیه‌ای و اقتصادی میکروگرین‌ها، نقش آنها در ارتقای تاب‌آوری سامانه‌های غذایی در مواجهه با پیامدهای تغییرات اقلیمی و شرایط بحران، همچنان به‌صورت جامع بررسی نشده است.این مطالعه به تحلیل نظام‌مند ظرفیت‌های میکروگرین‌ها در تقویت تاب‌آوری سامانه‌های غذایی از ابعاد زیست‌محیطی، اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی می‌پردازد و علاوه بر بررسي تولید، بهره‌وری منابع، کیفیت تغذیه‌ای، فناوری‌های کشت، کشاورزی شهری و سامانه‌های تولید کنترل‌شده، ارتباط این ویژگی‌ها با افزایش انعطاف‌پذیری سامانه‌های غذایی در برابر تنش‌های اقلیمی، بحران‌های انسانی و اختلال در زنجیره تأمین غذا مورد تحلیل قرار می‌گیرد و یک چارچوب مفهومی مبتنی بر میکروگرین‌ها برای ارتقای تاب‌آوری سامانه‌های غذایی (MFSRF) ارائه مي دهد که نشان می‌دهد میکروگرین‌ها چگونه می‌توانند از طریق کاهش وابستگی به منابع محدود، کوتاه‌سازی چرخه تولید، افزایش دسترسی به غذای تازه و توسعه سامانه‌های تولید محلی به تقویت امنیت غذایی و پایداری در شرایط بحرانی کمک کنند. انتظار می‌رود نتایج این مطالعه ضمن شناسایی شکاف‌های پژوهشی موجود، مسیر تحقیقات آینده و تصمیم‌گیری در زمينه توسعه سامانه‌های غذایی تاب‌آور و پایدار را هموار سازد.