شهرنشینی شتابان و تغییرات اقلیمی، شهرها را به کانونی برای انواع بحرانها تبدیل کرده است. شهرداریها بهعنوان نهادهای کلیدی مدیریت محلی، نقشی حیاتی در تمامی مراحل مدیریت بحران ایفا میکنند؛ با این حال، با چالشهای ساختاری، مالی و فنی متعددی مواجه هستند. این مطالعه با هدف مرور نظام‌مند ادبیات علمی، به شناسایی چالشهای فراروی مدیریت بحران شهری و ارائه راهبردهای عملیاتی برای ارتقای تاب‌آوری شهری از منظر نقش شهرداریها پرداخته است. این پژوهش یک مطالعه مروری نظام‌مند مبتنی بر رویکرد کتاب‌سنجی و تحلیل محتوای کیفی است که در پایگاههای معتبر علمی از جمله Scopus، Web of Science، ScienceDirect و Google Scholar با استفاده از کلیدواژههای ترکیبی مرتبط جستجو انجام شد. از مجموع ۴۳۷ مقاله اولیه شناسایی شده در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۶، پس از اعمال معیارهای ورود و خروج و غربالگری پنج مرحله‌ای، ۱۵۴ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزارهای VOSviewer و Biblioshiny و رویکرد تحلیل موضوعی صورت گرفت. یافته ها نشان میدهد که مهمترین چالشها عبارتند از: تمرکزگرایی و ضعف در هماهنگی بین‌بخشی، کمبود منابع مالی اختصاصی، فقدان برنامه‌ریزی پیشگیرانه، و استفاده ناکافی از فناوری‌های نوین. در مقابل، راهبردهای مؤثری نظیر تمرکززدایی ساختاری، ایجاد شبکه‌های همکاری بین‌سازمانی، توسعه زیرساختهای فناوری اطلاعات، آموزش و مشارکت شهروندی میتوانند به ارتقای کارایی مدیریت بحران و افزایش تاب‌آوری شهری کمک کنند. مدیریت بحران شهری نیازمند تحول اساسی در ساختارهای حکمرانی محلی و گذار از رویکرد واکنشی به رویکرد پیشگیرانه و تاب‌آور است.