مدیریت پسماند به عنوان یکی از مهم‌ترین چالش‌های زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی قرن بیست و یکم مطرح است. رشد بی‌سابقه جمعیت، شهرنشینی شتابان و تغییر الگوهای مصرف، منجر به تولید روزافزون و پیچیده‌تر شدن پسماندها در سطح جهانی شده است. روش‌های سنتی دفع مانند دفن غیربهداشتی و سوزاندن روباز، نه تنها منابع ارزشمند را از چرخه مصرف خارج می‌کنند، بلکه پیامدهای جبران‌ناپذیری بر سلامت انسان و محیط‌زیست، از جمله آلودگی آب، خاک و هوا و تشدید تغییرات اقلیمی، دارند. این مقاله مروری سیستماتیک با هدف بررسی جامع ادبیات موجود در زمینه مدیریت پسماند، به تحلیل روندها، چالش‌ها و راهبردهای نوین پرداخته است. با تکیه بر چارچوب‌های کلیدی مانند سلسله‌مراتب مدیریت پسماند و اصول اقتصاد چرخشی، این مطالعه به دنبال ارائه یک دیدگاه یکپارچه و فرارشته‌ای است. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که رویکردهای سنتی و خطی (تولید-مصرف-دفع) دیگر پاسخگوی نیازها نبوده و گذار به سمت مدل‌های پایدار و چرخشی، امری اجتناب‌ناپذیر است. راهبردهای مؤثر شامل ترویج تولید مسئولانه، کاهش پسماند در مبدأ، تفکیک از مبدأ، بازیابی منابع (مواد و انرژی)، و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین مانند هوش مصنوعی و اینترنت اشیا برای بهینه‌سازی فرآیندها است. همچنین، نقش حیاتی سیاست‌گذاری‌های حمایتی، مشارکت آگاهانه جامعه، و همکاری‌های بین‌المللی در موفقیت سیستم‌های مدیریت پسماند پایدار، غیرقابل انکار است. با وجود چالش‌های قابل توجه نظیر موانع اقتصادی، فنی و نهادی، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، این مقاله بر فرصت‌های عظیم موجود برای تبدیل پسماند از یک معضل به یک منبع ارزشمند تأکید می‌کند. در نهایت، مطالعه حاضر با شناسایی شکاف‌های تحقیقاتی موجود و ارائه توصیه‌هایی برای پژوهش‌های آتی و توسعه سیاست‌ها، به دنبال فراهم آوردن بستری برای حرکت به سمت سیستم‌های مدیریت پسماندی است که نه تنها کارآمد و اقتصادی باشند، بلکه به تحقق اهداف توسعه پایدار و حفظ محیط‌زیست برای نسل‌های آینده نیز کمک کنند.