تأمین مالی پروژه‌های زیرساختی آب در ایران با محدودیت منابع عمومی، نوسان‌های اقتصاد کلان، افزایش هزینه‌های ساخت، ابهام در بازگشت سرمایه و ضعف سازوکارهای تنظیم‌گری روبه‌روست. هدف این پژوهش، طراحی مدلی یکپارچه برای ارزیابی ریسک تأمین مالی پروژه‌های آبی ایران با تأکید بر تعامل میان ریسک‌های پروژه‌ای، مالی، حاکمیتی ـ تنظیمی و کلان و پیوند آن با ابزارهای نوین مالی است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، ترکیبی (کیفی-کمی) با راهبرد اکتشافی است. در مرحله کیفی، با مرور نظام‌مند ادبیات و تحلیل محتوا، ۱۸ ریسک در چهار گروه اصلی شناسایی و کدگذاری شد. در مرحله کمی، روابط علّی میان ریسک‌ها با منطق Fuzzy DEMATEL تبیین و وزن ابعاد و شاخص‌ها با ANP تعیین شد. چارچوب پیشنهادی نشان می‌دهد ارزیابی ریسک تأمین مالی پروژه‌های آب، مستلزم توجه هم‌زمان به ویژگی‌های پروژه، ساختار ابزارهای مالی و محیط نهادی است و انتخاب ابزار مناسب (صندوق پروژه، تأمین مالی جمعی، اوراق مالی، مشارکت عمومی ـ خصوصی و تضمین‌های چندلایه) باید بر اساس رتبه‌بندی ریسک‌ها و ظرفیت حاکمیتی انجام شود.