بانکداری الکترونیک به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های تحول دیجیتال در صنعت بانکداری، نقش قابل‌توجهی در افزایش کیفیت ارائه خدمات، کاهش هزینه‌ها و ارتقای تجربه مشتریان دارد. با وجود توسعه زیرساخت‌های بانکداری الکترونیک، میزان پذیرش و استفاده مشتریان از این خدمات تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل مختلف قرار دارد. هدف پژوهش حاضر اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر پذیرش خدمات بانکداری الکترونیک با استفاده از روش تاپسیس است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ پیمایشی است.
جامعه مورد مطالعه شامل کارشناسان و متخصصان بانک ملت شهرستان نیشابور بوده و برای انجام تحلیل از نظرات پنج نفر از خبرگان استفاده شد. نتایج مرحله دلفی فازی نشان داد که از دیدگاه 15 نفر از کارشناسان و خبرگان بانک ملت شهرستان نیشابور، تمامی هفت عامل اصلی و 28 زیرمعیار شناسایی‌شده از اهمیت لازم برای ورود به مدل نهایی برخوردار هستند. بنابراین، مدل مفهومی پژوهش در مرحله دلفی فازی مورد تأیید خبرگان قرار گرفت. در مرحله دوم، نتایج AHP نشان داد که ترتیب اهمیت عوامل اصلی مؤثر بر پذیرش خدمات بانکداری الکترونیک به شرح زیر است:1. امنیت و اعتماد2. کیفیت خدمات الکترونیک3. سودمندی ادراک‌شده4. زیرساخت و دسترسی5. سهولت استفاده6. پشتیبانی و پاسخ‌گویی7. عوامل فردی و اجتماعی. همچنین، در میان 28 زیرمعیار، «امنیت تراکنش‌های مالی» مهم‌ترین عامل و «تأثیر اطرافیان» کم‌اهمیت‌ترین عامل شناخته شد. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که از دیدگاه خبرگان بانک ملت شهرستان نیشابور، ارتقای پذیرش خدمات بانکداری الکترونیک در وهله نخست نیازمند تقویت امنیت تراکنش‌ها، افزایش اعتماد مشتریان، تضمین دقت و قابلیت اطمینان خدمات و توسعه زیرساخت‌های پایدار است.