در دهه‌های اخیر، توجه به مسائل محیط زیستی و پایداری شرکتی به یکی از دغدغه‌های اصلی سازمان‌ها، سرمایه‌گذاران و تنظیم‌کننده‌های بازار تبدیل شده است. در این راستا، نقش هیئت مدیره به عنوان بالاترین نهاد حاکمیت شرکتی در هدایت استراتژی‌های محیط زیستی و تأثیر آن بر ارزش شرکت اهمیت فزاینده‌ای یافته است. این مرور ادبیات جامع به بررسی رابطه بین تخصص هیئت مدیره در امور محیط زیستی و ارزش شرکت می‌پردازد.این مطالعه بر اساس تحلیل ۲۳۶ مقاله بین‌المللی و ۳۰ مقاله مرتبط با ایران، مبانی نظری، مفاهیم کلیدی و یافته‌های تجربی را در این حوزه مورد بررسی قرار می‌دهد. نتایج نشان می‌دهد که تخصص محیط زیستی اعضای هیئت مدیره می‌تواند از طریق بهبود عملکرد محیط زیستی، افزایش نوآوری سبز، کاهش ریسک‌های محیطی و ارتقای مشروعیت سازمانی، به ارزش‌آفرینی برای شرکت منجر شود. با این حال، این رابطه تحت تأثیر عوامل تعدیل‌کننده‌ای همچون مقررات محیط زیستی، نوع صنعت، اندازه شرکت و ساختار حاکمیت شرکتی قرار دارد.