زمینه و هدف: اعتیاد یکی از عوامل فشارزای مهم در نظام خانواده است و زنان دارای همسر معتاد به‌دلیل مواجهه همزمان با فشارهای هیجانی، خانوادگی و اجتماعی، ممکن است با کاهش انعطاف‌پذیری شناختی و تاب‌آوری روبه‌رو شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف‌پذیری شناختی و تاب‌آوری زنان دارای همسر معتاد انجام شد. روش کار: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان دارای همسر معتاد شهر همدان بود که در نیمه دوم سال ۱۴۰۴ برای دریافت خدمات درمانی و مشاوره‌ای به مراکز ترک اعتیاد وابسته به بهزیستی مراجعه کرده بودند. ۴۰ نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه ۲۰ نفر، جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندر وال )۲۰۱۰( و مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون )۲۰۰۳( بود. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای، هفته‌ای دو جلسه، آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد دریافت کرد و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از شاخص‌های توصیفی و تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک‌متغیری تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر مجموعه متغیرهای انعطاف‌پذیری شناختی و تاب‌آوری اثر معنادار دارد . در تحلیل‌های تک‌متغیری، اثر مداخله بر انعطاف‌پذیری شناختی معنادار بود و بر تاب‌آوری نیز اثر معنادار مشاهده شد. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این پژوهش، آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد با افزایش انعطاف‌پذیری شناختی و تاب‌آوری زنان دارای همسر معتاد همراه بود و می‌تواند به‌عنوان یک مداخله آموزشی روان‌شناختی در برنامه‌های حمایتی این گروه مورد توجه قرار گیرد.