شهرداری‌ها به‌عنوان نهادهای محوری در ارائه خدمات عمومی، نیازمند بازتعریف نقش رهبری در حوزه اخلاق حرفه‌ای هستند. سیستم یکپارچه مدیریت اخلاق به‌عنوان قلب تپنده حکمرانی شهری، با چالش‌ها و فرصت‌های بی‌سابقه‌ای روبرو شده است. رهبران شهری امروز در فضایی پیچیده عمل می‌کنند که در آن، تصمیم‌گیری‌های اخلاقی نیازمند درک عمیق از انتظارات شهروندان و الزامات حکمرانی خوب است. این پژوهش کیفی با استفاده از تحلیل مضمون و با بهره‌گیری از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 18 نفر از خبرگان مدیریت دولتی و مدیریت شهری انجام شده است. با تحلیل محتوای مصاحبه‌ها در نرم‌افزار Maxqda2020، ابعاد مختلف نقش رهبری در سیستم یکپارچه مدیریت اخلاق شناسایی و میزان اهمیت و اولویت هر یک با استفاده از تکنیک آنتروپی شانون تعیین شد. براساس یافته‌های پژوهش، 15 مولفه اصلی و 57 مولفه فرعی در قالب یک الگوی جامع استخراج گردید که نشان می‌دهد رهبری اخلاقی در مدیریت شهری، ماهیتی چندبعدی و پیچیده دارد. تحلیل داده‌های کیفی نشان می‌دهد که رهبران شهرداری‌ها نیازمند بازتعریف نقش خود در حوزه مدیریت اخلاق هستند. از یکسو، انتظارات فزاینده شهروندان برای حکمرانی شفاف و پاسخگو، و از سوی دیگر، چالش‌های ناشی از تعارض منافع و فشارهای سیاسی، فضای مدیریت اخلاقی را پیچیده کرده است. در این شرایط، رهبری اخلاقی تنها به الگوسازی فردی محدود نبوده، بلکه مستلزم طراحی و استقرار سیستم‌های اثربخش مدیریت اخلاق است. یافته‌ها حاکی از آن است که موفقیت رهبران در اجرای سیستم یکپارچه مدیریت اخلاق، منوط به درک صحیح از تعامل پویای بین اخلاق، حکمرانی و مدیریت شهری است. رهبران باید بتوانند با بهره‌گیری از ظرفیت‌های سازمانی، ضمن پیش‌بینی و مدیریت ریسک‌های اخلاقی، زمینه تحول فرهنگی در سازمان را فراهم آورده و ارزش‌های اخلاقی را در لایه‌های مختلف سازمان نهادینه کنند. این امر مستلزم تلفیق هنر رهبری با دانش مدیریت اخلاقی است. براساس تحلیل‌های انجام‌شده، مدیران و مسئولان شهری ابتدا بایستی شناخت و آگاهی دقیقی از مولفه‌های شناسایی‌شده در این پژوهش به دست آورند و سپس با درنظرگیری اولویت‌های مشخص‌شده، اقدام به طراحی و اجرای راهبردهای اثربخش نمایند. توجه همزمان به ابعاد فرهنگی، ساختاری و راهبردی رهبری اخلاقی، زمینه دستیابی به شهری عادلانه و پایدار را فراهم می‌آورد. در نهایت، این پژوهش نشان می‌دهد که رهبری اخلاقی زمانی می‌تواند به ابزاری تحول‌آفرین در خدمت حکمرانی شهری تبدیل شود که در چارچوبی اثربخش و نظام‌مند قرار گیرد.