هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازی‌درمانی آدلری بر مهارت اجتماعی دانش‌آموزان دختر مدارس ابتدایی بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر دوره اول ابتدایی (پایه‌های اول، دوم و سوم) شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از بین آن‌ها پس از غربالگری اولیه، ۴۰ دانش‌آموز واجد شرایط (دارای پایین‌ترین نمره در مهارت‌های اجتماعی) انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه (۲۰ نفر گروه آزمایش و ۲۰ نفر گروه کنترل) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده شامل پرسشنامه مهارت‌های اجتماعی ماتسون و همکاران (۱۹۸۳) بود. گروه آزمایش ۸ جلسه مداخله بازی‌درمانی آدلری براساس پروتکل جعفری و امینی (۱۴۰۲) دریافت کردند و گروه کنترل در این مدت هیچ نوع درمانی دریافت نکردند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۵ استفاده شد. نتایج نشان داد بازی‌درمانی آدلری بر مهارت اجتماعی دانش‌آموزان تأثیر معنی‌داری دارد (752/0=ȵ2، 05/0>P، 23/112=F(1,37)) میزان تأثیر بازی‌درمانی آدلری بر افزایش مهارت اجتماعی ۲/۷۵ درصد بوده است. میانگین نمرات تعدیل‌شده مهارت اجتماعی پس‌آزمون در گروه آزمایش (۸۲/۱۸۳) به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل (۹۸/۱۴۳) بود. می¬توان نتیجه گیری کرد که بازی‌درمانی آدلری بهبود چشمگیری در مهارت اجتماعی دانش‌آموزان دختر دوره اول ابتدایی ایجاد می‌کند و به‌عنوان یک مداخله مؤثر در ارتقای توانمندی‌های اجتماعی و ارتباطی آن‌ها توصیه می‌شود.