پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین کمال‌گرایی دانش‌آموزان و فرسودگی تحصیلی، با نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراک‌شده، انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش‌شناختی، توصیفی–همبستگی و با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر اراک در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود که تعداد آنان ۱۱۴۵۵ نفر گزارش شد. در ابتدا ۳۵۰ دانش‌آموز به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و پس از بررسی داده‌های پرت، ۶ مورد حذف شد؛ در نتیجه، تحلیل‌های نهایی بر روی ۳۴۴ دانش‌آموز انجام گرفت. نمونه‌گیری به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای انجام شد. برای گردآوری داده‌ها از مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک‌شده ساخته زیمت و همکاران، پرسشنامه فرسودگی تحصیلی ساخته برسئو و همکاران و مقیاس کمال‌گرایی مثبت و منفی ساخته تری-شورت و همکاران استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و AMOS و از طریق شاخص‌های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد کمال‌گرایی دارای اثر مستقیم و معناداری بر فرسودگی تحصیلی است. همچنین، کمال‌گرایی اثر مستقیم و منفی معناداری بر حمایت اجتماعی ادراک‌شده داشت. از سوی دیگر، حمایت اجتماعی ادراک‌شده نیز اثر مستقیم و منفی معناداری بر فرسودگی تحصیلی نشان داد. افزون بر این، نتایج تحلیل بوت‌استرپ نشان داد کمال‌گرایی از طریق حمایت اجتماعی ادراک‌شده، دارای اثر غیرمستقیم و معناداری بر فرسودگی تحصیلی است. شاخص‌های برازش مدل نیز نشان‌دهنده برازش مطلوب مدل پیشنهادی با داده‌های تجربی بودند. یافته‌ها بیانگر آن است که حمایت اجتماعی ادراک‌شده می‌تواند بخشی از رابطه میان کمال‌گرایی و فرسودگی تحصیلی را تبیین کند؛ به‌گونه‌ای که سطوح بالاتر کمال‌گرایی با کاهش حمایت اجتماعی ادراک‌شده و در نتیجه، افزایش فرسودگی تحصیلی همراه است. بنابراین، توجه هم‌زمان به ویژگی‌های فردی دانش‌آموزان و منابع حمایت اجتماعی ادراک‌شده آنان می‌تواند در پیشگیری و کاهش فرسودگی تحصیلی مؤثر باشد.