پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله بازتوانی شناختی مبتنی بر رایانه بر بهبود توجه انتخابی و پردازش دیداری دانش‌آموزان نارساخوان انجام گرفت. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی و براساس طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دختر نارساخوان دوره ابتدایی شهرستان خرم آباد در سال تحصیلی 1403-1404 بود. از میان جامعه آماری فوق با بهره‌گیری از روش نمونه گیری در دسترس تعداد 40 نفر را انتخاب کرده و به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفری، شامل یک گروه آزمایشی (مداخله بازتوانی شناختی مبتنی بر رایانه) و یک گروه گواه، گمارده شدند. سپس از آزمون رنگ- واژه استروپ، مقیاس پرداش دیداری و پرسشنامه مشکلات یادگیری کلرادو (CLDQ) در مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری مورد استفاده قرار گرفت. گروه آزمایشی 12 جلسه تحت مداخله بازتوانی شناختی مبتنی بر رایانه قرار گرفت، در حالی که گروه گواه مداخله‌ای را دریافت نکرد. در نهایت، داده‌های پژوهش با استفاده از آزمون‌های تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که مداخله بازتوانی شناختی مبتنی بر رایانه به طور معناداری بر افزایش توجه انتخابی و پردازش دیداری دانش‌آموزان نارساخوان اثربخش بوده است (P<0/01). همچنین نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که این اثربخشی در فاصله پس‌آزمون تا پیگیری نیز حفظ گردیده است. در کل نتایج حاکی از آن است که مداخله بازتوانی شناختی مبتنی بر رایانه می‌تواند آسیب ‌ها و مشکلات ‌شناختی دانش‌آموزان نارساخوان را تعدیل نماید.