در دنیای امروز، شبکه‌های اجتماعی به بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی افراد تبدیل شده‌اند و تأثیر عمیقی بر بازنمایی و درک هویت شخصی دارند. یکی از مفاهیم کلیدی در روان‌شناسی هویت، «خود اصیل» است که به هماهنگی میان خود واقعی و خود ارائه‌شده در تعاملات اجتماعی اشاره دارد. این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی، معنای خود اصیل در بستر شبکه‌های اجتماعی را بررسی کرده و تجارب کاربران در شهر ایلام را تحلیل می‌کند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 15 شرکت‌کننده گردآوری و با روش تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفته‌اند.نتایج نشان داد که شبکه‌های اجتماعی در شکل‌دهی به خود اصیل نقش دوگانه‌ای دارند: از یک سو، برخی کاربران این فضا را فرصتی برای نمایش خود واقعی می‌دانند، در حالی که از سوی دیگر، فشار اجتماعی، نیاز به پذیرش و الگوبرداری از دیگران منجر به ایجاد یک هویت ساختگی می‌شود. این تحقیق نشان داد که برخی کاربران به دلیل تأثیرات شبکه‌های اجتماعی، دچار احساس اضطراب، نارضایتی و کاهش اعتمادبه‌نفس می‌شوند، در حالی که کسانی که توانسته‌اند خود واقعی‌شان را در این فضا حفظ کنند، احساس آرامش و رضایت بیشتری دارند.این پژوهش نشان می‌دهد که شبکه‌های اجتماعی می‌توانند ابزاری دو لبه برای اصالت هویت باشند و بسته به نحوه استفاده، می‌توانند منجر به خودابرازی یا فاصله گرفتن از خود واقعی شوند. نتایج این تحقیق می‌تواند به سیاست‌گذاران، روان‌شناسان و طراحان رسانه‌های اجتماعی کمک کند تا راهکارهایی برای ترویج استفاده سالم‌تر از این فضا تدوین کنند.