یکی از فضایل انسانی بخشش است که می¬تواند عامل مهمی در کاهش تعارضات بین فردی باشد. بنابراین شناخت عواملی که می-تواند در بروز این فضیلت انسانی نقش داشته باشد می¬تواند در جوامع امروزی بسیار ارزنده باشد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بخشش، نشخوار خشم و دشواری در تنظیم هیجان در دانشجویان دانشگاه شاهد انجام شد. جامعه‌ی آماری شامل تمامی دانشجویان دختر و پسر مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه شاهد در سال تحصیلی 1404-1405 بودند که از میان آن‌ها 197 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه¬ی بخشش هارتلند(2005)، پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان جوربرگ و همکاران(2016) و پرسشنامه نشخوار خشم سوخودولسکی، گولوب و کرامول (2001) بود. تحلیل داده‌ها با روش تحلیل رگرسیون چندگانه انجام شد. نتایج نشان داد که هر دو متغیر نشخوار خشم و دشواری در تنظیم هیجان با بخشش رابطه منفی و معنادار داشتند(P<0.05). همچنین ترکیب نشخوار خشم و دشواری در تنظیم هیجان توانستند به‌طور معناداری بخشش را در دانشجویان پیش‌بینی کنند(P<0.05) به نحوی که 30 درصد واریانس نمرات بخشش توسط نشخوار خشم و دشواری در تنظیم هیجان تبیین گردید. از بین مولفه های نشخوار خشم، دو مولفه افکار خشمگین و افکار انتقام جویانه و از بین مولفه های دشواری در تنظیم هیجان دو مولفه فقدان آگاهی هیجانی و دسترسی محدود به راهبردهای تنظیم هیجان در پیش بینی بخشش نقش معناداری داشتند. به‌طور کلی، یافته‌ها نشان می‌دهد که نشخوار خشم و دشواری در تنظیم هیجان نقش مهمی در پیش‌بینی بخشش در دانشجویان دارند و با تقویت مهارتهای تنظیم هیجان و کاهش نشخوار خشم می¬توان گامی مهم در راستای افزایش بخشش و کاهش تعارضات بین فردی برداشت.