کودکان دوزبانه یکی از گروه های مهم و ویژه در نظام آموزشی ایران هستند .این دانش آموزان که عمدتاً در خانواده هایی با زبان غیر از زبان رسمی کشور زندگی می کنند، هنگام ورود به مدرسه با مجموعه ای از چالش های زبانی،شناختی، فرهنگی و اجتماعی مواجه می شوند .اگرچه دوزبانگی خود ظرفیتی ارز شمند برای ر شد شناختی وتوسعه هویتی کودک است، اما وجود شکاف میان زبان خانه و مدرسه و نبود برنامه های آموزشی متناسب با این شرایط، موجب بروز مسائل و دشواری های گوناگون برای این گروه میگردد. در مناطق دو زبانه، تدریس با چالش هایی نظیر نیاز به همکاری مدرسان، استفاده از روش های تدریس فعال، و توجه به نیازهای فردی دانش آموزان مواجه است. تقویت همکاری بین مدرسان، استفاده از روش های تدریس تعاملی، و انتخاب منابع آموزشی مناسب میتواند به بهبود کیفیت تدریس کمک کند. این رویکردها به بهبود فرایند یادگیری و تقویت تعاملات اجتماعی و فرهنگی کمک می کنند.