• پژوهش حاضر با هدف بررسی کیفی پیامدهای تورم‌های پی‌درپی بر افزایش فقر و نابرابری‌های اقتصادی در شهر بوکان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش نظریه زمینه‌ای (گراندد تئوری) صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه سرپرستان خانوارهای ساکن در شهر بوکان می‌باشد که از میان آن‌ها با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی، ۱۵ نفر انتخاب و مورد مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق قرار گرفتند. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از روش کدگذاری سه‌مرحله‌ای (باز، محوری و انتخابی) استراوس و کوربین تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که تورم‌های پی‌درپی در بوکان به شکل‌گیری یک چرخه معیوب از فقر انجامیده است که در آن کاهش قدرت خرید، افزایش هزینه‌های معیشتی، از بین رفتن سرمایه‌های اقتصادی خانوارها، افزایش مهاجرت و گسترش مشاغل غیررسمی، مهم‌ترین ابعاد این پدیده را تشکیل می‌دهند. مدل پارادایمی مستخرج از داده‌ها شامل شرایط علّی (افزایش قیمت‌ها و کاهش ارزش پول)، شرایط زمینه‌ای (ساختار اقتصادی وابسته و نبود صنایع پایدار)، شرایط
مداخله‌گر (نبود سیاست‌های حمایتی مؤثر و تحریم‌ها)، راهبردها (کاهش مصرف، مهاجرت و ورود به مشاغل غیررسمی) و پیامدها (افزایش فقر مطلق، گسترش نابرابری و آسیب‌های اجتماعی) می‌باشد. این پژوهش نشان می‌دهد که فقر و نابرابری در بوکان نه یک پدیده گذرا، بلکه نتیجه انباشتی تورم‌های مکرر و سیاست‌های ناکارآمد اقتصادی است