این پژوهش با هدف پیش‌بینی نوموفوبیا بر اساس خودآگاهی، تحمل ابهام و اضطراب اجتماعی در دانشجویان انجام شد. جامعه آماری شامل دانشجویان موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی زند در شیراز در سال 1404 بود. حجم نمونه 300 نفر از این افراد بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه نوموفوبیا یلدریم و کوریا، پرسشنامه تحمل ابهام مک‌لین، پرسشنامه خودآگاهی پرسشنامه خودآگاهی توسط کوپر و پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور بود. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان‌ و نرم‌افزار spss نسخه 23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که خودآگاهی، تحمل ابهام و اضطراب اجتماعی در مجموع 35 درصد از واریانس نمرات نوموفوبیا را تبیین می‌کنند. طبق نتایج به‌دست آمده تحمل ابهام به‌صورت منفی و معنادار، خودآگاهی به‌صورت منفی و معنادار، و اضطراب اجتماعی به‌صورت مثبت و معنادار قادر به پیش‌بینی نوموفوبیا در دانشجویان شرکت‌کننده می‌باشند (003/0p). بنابراین مهارت‌های خودآگاهی، تقویت توانایی تحمل شرایط نامطمئن و کاهش اضطراب اجتماعی می‌تواند در پیشگیری و کاهش نوموفوبیا نقش مؤثری ایفا کند.