سرطان به عنوان یک بیماری ناتوان کننده و شایع یکی از علل اصلی مرگ و میر کودکان در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است. این بیماری در ایران دومین علت مرگ و میر در کودکان کمتر از ۱۴ سال می باشد. سرطان کودک بر روی سبک زندگی والدین تأثیرمی گذارد و والدین خود را مسئول بیماری او می دانند و آرامش و خویشتنداری خویش را از دست می دهند. از جمله راهکار هایی که می تواند روحیه و روابط ولدین را مجدداً سازماندهی کند رویکرد درمان گروهی شناختی رفتاري (CBT) می باشد. این تحقیق با هدف بررسی تأثیر مداخله رویکرد درمان گروهی شناختی رفتاري (CBT) در مقابله با ناامیدي و استرس مادران کودکان مبتلا به سرطان صورت پذیرفت. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش و دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل40 نفر از مادران کودکان مبتلا به سرطان بیمارستان خیریه سرطانی امام حسن مجتبی (ع) دزفول در سال 1404 بود. در بخش آمار استنباطي با فرض نرمال بودن داده ها، از آزمون آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد. داده ها با استفاده از تکنيک هاي آماري (توصيفي، استنباطي) و نرم افزار آماري 26 SPSS مود تجزيه و تحليل قرار گرفتند. یافته‌های پژوهش نشان داد درمان گروهی شناختی–رفتاری بر هر دو متغیر ناامیدی و استرس تأثیر معنادار داشته است. در متغیر ناامیدی، اثر زمان (F = 295.967، p < 0.001، η² = 0.886) و تعامل گروه × زمان (F = 284.590، p < 0.001، η² = 0.882) نشان داد که گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش بیشتری را تجربه کرده است. همچنین در متغیر استرس، اثر زمان( 045/232=F ، 001/0>P ، 859= η²) و تعامل گروه × زمان( 522/224=F ، 001/0