پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مددکار اجتماعی در ارتقای سلامت روان جامعه انجام شد. مسئله اصلی تحقیق، شناسایی کارکردهای مددکاران اجتماعی در پیشگیری، مداخله و بازتوانی اختلالات روانی در سطوح مختلف جامعه است. این مطالعه به روش توصیفی–تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای صورت گرفت. یافته‌ها نشان داد که مددکاران اجتماعی در مرحله پیشگیری، از طریق آموزش مهارت‌های زندگی، ارتقای آگاهی عمومی و شناسایی زودهنگام آسیب‌ها، از گسترش مشکلات روانی جلوگیری می‌کنند. در مرحله مداخله، با ارائه مشاوره، حمایت عاطفی و پیوند مددجویان با نهادهای درمانی، روند درمان را تسهیل می‌نمایند. در مرحله بازتوانی، نقش آنان در حمایت از بیماران بهبودیافته، تقویت ارتباطات خانوادگی و فراهم‌سازی زمینه بازگشت به جامعه بسیار مؤثر است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که توانمندسازی مددکاران اجتماعی، تدوین سیاست‌های حمایتی و افزایش هماهنگی بین دستگاه‌های خدماتی، از عوامل کلیدی در ارتقای سلامت روان جامعه محسوب می‌شود.