زمینه و هدف: افراد مبتلا به اختلالات روان‌پزشکی شدید در معرض خطر بالای بیماری‌های قلبی-عروقی و مرگ‌ومیر ناشی از آن قرار دارند. با این وجود، اطلاعات کمی در مورد ابعاد این هم‌بودی و کیفیت مراقبت‌های ارائه‌شده در ایران وجود دارد. این مطالعه با هدف بررسی هم‌بودی اختلالات روان‌پزشکی شدید و بیماری‌های قلبی و ارزیابی کیفیت مراقبت‌های پیشگیرانه و درمانی در این بیماران انجام شد. روش کار: این پژوهش مقطعی-تحلیلی بر روی ۳۸۰ بیمار مبتلا به اختلالات روان‌پزشکی شدید (اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، افسردگی اساسی) در مراکز روان‌پزشکی شهر تهران انجام شد. داده‌ها از طریق بررسی پرونده، مصاحبه، پرسشنامه‌های استاندارد و ارزیابی بالینی (نوار قلب، آزمایش خون) گردآوری شد. کیفیت مراقبت بر اساس انطباق با دستورالعمل‌های استاندارد قلب ارزیابی گردید. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی انجام شد. یافته‌ها: شیوع بیماری قلبی-عروقی عمده ۲/۳۲ درصد بود که حدود ۴۰ درصد از موارد، پیش از این مطالعه تشخیص داده نشده بودند. کیفیت مراقبت‌های پیشگیرانه ناکافی بود و تنها ۲/۲۸ درصد از بیماران مبتلا به بیماری کرونر قلب، درمان دارویی تقریباً بهینه دریافت می‌کردند. بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و آن‌هایی که فاقد تشخیص قلبی قبلی بودند، مراقبت کم‌کیفیت‌تری دریافت کرده بودند. نتیجه‌گیری: هم‌بودی اختلالات روان‌پزشکی شدید و بیماری‌های قلبی در ایران شایع و اغلب تشخیص‌ناشده است. شکاف عمیقی در ارائه مراقبت‌های پیشگیرانه و درمانی مبتنی بر راهنما برای این جمعیت آسیب‌پذیر وجود دارد که نیازمند طراحی و اجرای مدل‌های مراقبتی یکپارچه مانند «تیم روان‌قلب» است.