امروزه پرخاشــگری‌ دوران نوجوانی‌ سبب‌ نگرانی‌ والدین‌ شده است‌ زیرا مشکلات اجتماعی‌، روحی‌،رفتاری‌ و آموزشی‌ آینده را در پی‌ خواهد داشت‌. علاوه بر عوامل‌ ژنتیکی‌، خانوادگی‌، اقتصادی‌ و فرهنگی‌یکی‌ از عوامل‌ مؤثر بر رفتار پرخاشگرانه‌، عوامل‌ محیطی‌ است‌. از آنجا که‌ مدرسه‌ نخستین‌ مکانی‌ است‌که‌ نوجوانان تجاربی‌ از زندگی‌ اجتماعی‌ را در کنار همسالان خود کسب‌ می‌کنند، بنابراین‌ محیط‌ مدرسه‌می‌تواند نقشی‌ مؤثر در سامان‌دهی‌ رفتار تعاملی‌ و اجتماعی‌، سلامت‌ روانی‌ و احساسی‌ آنها داشته‌ باشد. پژوهش حاضر یک پژوهش نظری (کتابخانه ای-تحلیلی-توصیفی) می باشد و نویسنده با جمع آوری و گردآوری پژوهش هایی که رابطه معناداری با موضوعاتی از قبیل: اثرات پرخاشگری بر افت تحصیلی،ارتباط پرخاشگری با بزهکاری نوجوانان ،نقش مدرسه در پیشگیری و کنترل اولیه و نیاز مدل تلفیقی که مبتنی بر شواهد نظری را دارد،بتواند اقدامی موثر و راهگشا بیابد که هم تئوری های روان شناختی شناخته شده را در نظر بگیرد و هم اقداماتی آزمایشی مبتنی بر جوامع آماری تا بتواند مدلی را که واقع گرا و در عین حال تعاملی باشد را ارائه دهد.
نتیجه :در این پژوهش هم نگاه جمعیت شناختی،رویکرد عقلانی شناختی-رفتاری-عاطفی و نگاه بیولوژیکی را در نظر گرفته ایم و دید کل نگرانه را به موضوع حفظ کرده ایم ،اما همچنان متغیر مستقل ما پرخاشگری دانش آموزان و متغیر وابسته، خانواده و محیط است که دانش آموزان مستقیم و غیرمستقیم با آن در ارتباط هستند و توامان نگاه تحلیلی نسبت به ارائه مدل تحفیظ شده است.