پدیده فشار والدین برای موفقیت تحصیلی به یک نگرانی عمده در نظام‌های آموزشی رقابتی مانند ایران تبدیل شده است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین ابعاد مختلف فشار والدین (شامل انتظارات غیرواقع‌گرایانه، نظارت شدید، تأکید افراطی بر نمره و مقایسه اجتماعی) و نشانگان فرسودگی تحصیلی در دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم طراحی شد. مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و جامعه آماری آن شامل ۴۰۰ دانش‌آموز پایه‌های دهم تا دوازدهم از مدارس دولتی و غیردولتی شهر تهران بود که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد «سنجش فشار والدین» و «فرسودگی تحصیلی ماسلاخ» جمع‌آوری و با روش‌های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که تمامی ابعاد فشار والدین رابطه مثبت و معناداری با هر سه مؤلفه فرسودگی تحصیلی (خستگی عاطفی، بدبینی و کاهش کارآمدی) دارند. تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که دو متغیر «انتظارات غیرواقع‌گرایانه» و «مقایسه اجتماعی» قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های فرسودگی هستند. همچنین، نقش تعدیل‌کننده مثبت «حمایت عاطفی والدین» و «مهارت‌های تنظیم هیجان» دانش‌آموز تأیید شد. این نتایج بر ضرورت تغییر نگرش خانواده‌ها و نظام آموزشی از تأکید صرف بر پیامدهای رقابتی به سمت پرورش سلامت روانی و انگیزه درونی دانش‌آموزان تأکید می‌کند.