در سال‌های اخیر با گسترش زمین‌های کشاورزی و تولید انبوه مواد غذایی، میزان پسماند و ضایعات این مواد نیز افزایش یافته است. مصرف مرکبات (citrus fruits) چه در شکل تازه به دلیل مواد مغذی و چه در اشکال فرآوری شده نظیر عصاره‌ی آن در صنایع غذایی بسیار زیاد است و این موضوع انباشت ضایعاتی مانند پوست آن‌ها را بیشتر می‌کند. یکی از شناخته‌شده‌ترین ترکیبات شیمیایی موجود در پوست مرکباتی چون گریپ‌فروت، ترکیب پلی‌فنی به نام نارینجین و آگلیکون آن نارینجنین است. اگرچه نارینجین در فرآورده‌های مرکباتی چون آب گریپ‌فروت به علت القای طعم تلخی، نامطلوب تلقی می‌شود و توسط آنزیم نارینجیناز، تلخی‌زدایی می‌شود اما با توسعه تحقیقات پزشکی و غذایی در زمینه‌ی این فلاوانون، خواص مهم ضدسرطانی و آنتی‌اکسیدانی آن کشف شد و استفاده‌ از آن مخصوصا در موادغذایی فقیر از پلی‌فنل‌ها چون ماست مورد توجه قرار گرفته است. در پژوهش‌های گسترده‌ای علاوه بر خاصیت آنتی‌اکسیدانی، اثر آن بر زنده‌مانی باکتری‌های LAB و بافت ماست در زمان نگهداری نیز مدنظر پژوهشگران بوده است. در مجموع اگرچه همچنان بر سر میزان خاصیت آنتی‌اکسیدانی، ضدمیکروبی و ماندگاری این خواص در طی نگهداری پژوهش‌ها جریان دارند اما با توجه به بالارفتن آگاهی مردم جهان درباره‌ی رعایت رژیم غذایی سالم و توجه بیشتر به موادغذایی فراسودمند، پیشبینی می‌شود استفاده از فلاوانون‌هایی چون نارینجین نیز بیشتر شود چراکه در بهره‌گیری از آن می‌توان چند هدف از جمله بهره‌وری از ضایعات، حفظ محیط‌زیست، غنی‌سازی موادغذایی، بالابردن خواص کاری و سلامتی غذای مورد نظر را همزمان در پی گرفت.