آلودگی‌های فیزیکی در صنایع غذایی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مخاطرات ایمنی شناخته می‌شوند و می‌توانند سلامت مصرف‌کنندگان را به‌طور مستقیم تهدید کنند. آلودگی‌های فیزیکی در مواد غذایی، مانند شیشه، فلز و پلاستیک، می‌توانند علاوه بر ضرر اقتصادی، خطرات قابل توجهی برای سلامتی ایجاد کنند. با توجه به این که این خطرات فیزیکی کمتر مورد توجه قرار گرفته¬اند، هدف این مطالعه مروری بررسی این موارد و روش‌های کنترل و پیشگیری مورد استفاده در صنایع غذایی و تجزیه و تحلیل جامع ریسک و راه‌حل‌های پیشگیرانه در این زمینه می¬باشد. مهم‌ترین منابع آلودگی‌های فیزیکی شامل ناخالصی‌های طبیعی موجود در مواد اولیه، شکست و سایش تجهیزات فرآوری، ریزش ناشی از بسته‌بندی و حمل‌ونقل و خطاهای انسانی در محیط تولید هستند. این آلودگی‌ها می‌توانند منجر به آسیب‌های مکانیکی مانند بریدگی، خفگی و مشکلات گوارشی شوند و علاوه بر تهدید سلامت مصرف‌کننده، خسارت‌های اقتصادی و اجتماعی قابل‌توجهی برای تولیدکنندگان ایجاد کنند. روش‌های کنترل شناسایی‌شده در مطالعات شامل اقدامات پیشگیرانه نظیر طراحی مناسب خطوط تولید، آموزش کارکنان و نگهداری منظم تجهیزات، و همچنین فناوری‌های شناسایی و جداسازی مانند آشکارسازهای فلزی، دستگاه‌های پرتوی ایکس و سامانه‌های غربالگری نوری هستند. نوآوری‌های اخیر در حوزه‌ی بینایی ماشین و هوش مصنوعی نیز به‌عنوان ابزارهای نویدبخش برای ارتقای دقت و سرعت شناسایی اجسام خارجی معرفی شده‌اند. در یک جمع‌بندی می¬توان عنوان نمود که ترکیب رویکردهای پیشگیرانه با فناوری‌های نوین می‌تواند به کاهش پایدار خطرات آلودگی‌های فیزیکی منجر شود. همچنین، نیاز به تحقیقات آینده در زمینه¬ی توسعه¬ی فناوری‌های کم‌هزینه و قابل‌دسترس برای صنایع کوچک و متوسط، و ارتقای نظام‌های پایش و مستندسازی رخدادهای آلودگی، به‌عنوان اولویت‌های پژوهشی ضروری است. این مقاله مروری تصویری یکپارچه از وضعیت موجود ارائه کرده و می‌تواند راهنمایی عملی برای پژوهشگران و تولیدکنندگان در جهت بهبود ایمنی غذایی باشد.