رشد سریع صنعتی در کشورهای در حال توسعه، اگرچه به افزایش تولید و اشتغال کمک کرده، اما هم‌زمان چالش‌های محیط زیستی گسترده‌ای از جمله آلودگی هوا، آب و خاک را به‌همراه داشته است. ضعف در زیرساخت‌های نظارتی، کمبود منابع مالی و اولویت‌دهی به رشد اقتصادی، موجب شده تا آلودگی صنعتی به یکی از بحران‌های مزمن این کشورها تبدیل شود. در این مقاله مروری، نقش دولت‌ها در طراحی و اجرای سیاست‌های محیط زیستی برای کنترل آلودگی صنعتی بررسی شده و ابزارهای سیاستی در سه دسته تنظیمی، اقتصادی و داوطلبانه تحلیل گردیده‌اند. همچنین، ارتباط این سیاست‌ها با توسعه پایدار، عدالت محیط زیستی و سلامت عمومی مورد توجه قرار گرفته است. یافته‌های مطالعات تجربی نشان می‌دهند که اثربخشی سیاست‌های محیط زیستی به سطح توسعه‌یافتگی، ظرفیت نهادی و میزان مشارکت عمومی وابسته است.