کشورهای منطقه خاورمیانه به‌دلیل ویژگی‌های اقلیمی، رشد جمعیت، الگوهای توسعه و تنش‌های سیاسی با مجموعه‌ای از چالش‌های جدی محیط زیستی همچون تغییرات اقلیمی، آلودگی هوا، وابستگی به نفت و گاز، کمبود آب و تهدید امنیت غذایی مواجه‌اند. در این میان انتظار میرود توسعه اقتصاد دانش‌بنیان بتواند به ‌عنوان یک راهکار نوآورانه، با بهبود کارایی منابع و تغییر شیوه های تولید و مصرف به کاهش مشکلات محیط زیستی کمک نماید. لذا این مطالعه با استفاده از روش پنل فضایی به بررسی تأثیر اقتصاد دانش ‌بنیان بر ردپای اکولوژیکی در کشورهای منتخب خاورمیانه در بازه زمانی 2022 - 2000 پرداخته است. نتایج بدست آمده نشان می¬ دهد که خودهمبستگی فضایی ردپای اکولوژیکی در منطقه خاورمیانه معنادار بوده و بخشی از فشار زیست‌محیطی هر کشور توسط کشورهای همسایه توضیح داده می‌شود. این مساله بر اهمیت اتخاذ سیاست‌های منطقه‌ای و همکاری‌های بین‌المللی برای کاهش فشارهای اکولوژیکی تأکید دارد. همچنین بر اساس نتایج حاصل، فاکتورهای اقتصاد دانش بنیان شاملکیفیت مقررات و بهبود نهادی، کنترل فساد، و فناوری های دیجیتال و توسعه زیرساخت‌های ICT در این کشورها عمدتاً تسهیل‌کننده فعالیت‌های اقتصادی بوده و منجر به بدتر شدن کیفیت محیط زیست شده اند. این مساله نشان دهنده آنست که این بعد از پیشرفت های دانش بنیان در این کشورها با سیاست های سبز همراه نبوده و رشد اقتصادی نسبت به حفاظت های زیست‌محیطی از اولویت بالاتری برخوردارند. اما تولید علم و پژوهش و آموزش نیروی انسانی اثر مستقیم منفی و معنادار دارد. این یافته بیانگر آن است که تولید دانش علمی توانسته است از طریق ارتقای آگاهی، بهبود کارایی فناوری و مدیریت منابع، فشارهای زیست‌محیطی را کاهش دهد.