مدیریت پایدار منابع آب در استان فارس به دلیل موقعیت اقلیمی نیمه‌خشک، افزایش جمعیت و توسعه نامتوازن، با چالش‌های جدی مواجه است. این پژوهش با هدف پیش‌بینی و تحلیل سناریوهای آینده مدیریت آب و فاضلاب استان فارس تا افق ۱۴۲۰ (سال شمسی) با تأکید بر اصول پایداری محیط زیست طراحی شده است. از مدل‌سازی سیستم‌های دینامیک (System Dynamics - SD) برای شبیه‌سازی تعاملات پیچیده بین تقاضای آب، منابع تأمین (شامل آبخوان‌ها و منابع سطحی) و زیرساخت‌های تصفیه فاضلاب استفاده شد. سه سناریوی اصلی مورد ارزیابی قرار گرفتند: ۱) رشد ادامه‌دار (Business as Usual)، ۲) مدیریت پایدار مبتنی بر فناوری‌های نوین (تأکید بر بازچرخانی و بهره‌وری)، و ۳) سناریوی بحران زیست‌محیطی (تداوم افت شدید آبخوان‌ها). نتایج مدل‌سازی نشان داد که در سناریوی رشد ادامه‌دار، کسری آب سالانه تا افق ۱۴۲۰ به [عدد مکان‌نما] میلیارد متر مکعب خواهد رسید که با افت شدید سطح آبخوان‌ها و بروز خسارات جبران‌ناپذیر همراه است. در مقابل، سناریوی مدیریت پایدار، با اعمال سیاست‌های مؤثر در کاهش مصرف، افزایش بازچرخانی فاضلاب تصفیه‌شده برای مصارف غیرشرب و حفاظت جدی از منابع زیرزمینی، می‌تواند پایداری نسبی منابع را تا افق ۱۴۲۰ تضمین کند. این یافته‌ها بر ضرورت تغییر پارادایم از مدیریت عرضه‌محور به مدیریت تقاضامحور با اولویت‌دهی به اصول اکولوژیکی تأکید دارد.