دیسفاژی، اختلال شایع بلع عمدتاً ناشی از سکته مغزی، با عوارض تهدیدکننده‌ای مانند آسپیراسیون و ذات‌الریه همراه است و جمعیت سالمند را به‌طور ویژه‌ای متأثر می‌سازد. مداخلات استاندارد کنونی شامل رژیم‌های غذایی با بافت اصلاح‌شده است که اگرچه ایمنی بلع را افزایش می‌دهند، اما اغلب به دلیل کاهش جذابیت حسی و محدودیت‌های غذایی منجر به سوءتغذیه، به‌ویژه در زمینه دریافت انرژی و پروتئین، می‌شوند. فناوری نوظهور چاپ سه‌بعدی غذا به‌عنوان یک راهکار امیدوارکننده برای حل این چالش مطرح شده است. این فناوری با قابلیت طراحی دقیق و شخصی‌سازی شکل، بافت و ترکیب مواد غذایی، پتانسیل افزایش پذیرش و مصرف غذا را دارد. تحقیقات اولیه امکان‌پذیری چاپ اکستروژنی مواد پروتئینی و سبزیجات متناسب با استانداردهای بین‌المللی بافت در دیسفاژی را تأیید کرده است. پیشرفت‌های آینده‌نگرانه‌تر، مانند یکپارچه‌سازی سیستم‌های تغییر رنگ یا رهاسازی عطر، می‌توانند جذابیت حسی این غذاها را بیشتر ارتقا دهند. با این حال، ماهیت فرآوری‌شده مواد مورد استفاده در چاپ سه‌بعدی نگرانی‌هایی در مورد اثرات منفی احتمالی بر هضم و میکروبیوم روده ایجاد می‌کند. راهکارهای تعدیلی نظیر افزودن هیدروکلوئیدهای مناسب یا پروبیوتیک‌ها می‌توانند این چالش‌های تغذیه‌ای را کاهش دهند. در نتیجه، چاپ سه‌بعدی غذا پتانسیل تبدیل شدن به یک روش بهبودیافته برای تولید رژیم‌های غذایی امن، مغذی و جذاب برای بیماران دیسفاژی را دارد، اما برای بهینه‌سازی فرمولاسیون، ارزیابی بالینی و ادغام در سیستم‌های مراقبت بهداشتی، به تحقیقات بین‌رشته‌ای بیشتری نیاز است.