پرورش نشخوارکنندگان به دلیل توانایی ان ها در استفاده از خوراک های کم ارزش، جایگاه ویژه ای در تولید محصولات دامی دارد. شکمبه به عنوان مرکز اصلی تخمیر میکروبی، میزبان جوامع متنوعی از باکتری ها، پروتوزوآ و قارچ ها است که نقش مهمی در هضم فیبر و ارتقای کارایی غذایی ایفا می کنند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر قارچ های شکمبه بر فرایند تخمیر و قابلیت هضم مواد مغذی در بره های نژاد قزل انجام شد. نتایج نشان داد که قارچ های شکمبه با افزایش تجزیه دیواره سلولی گیاهان و بهبود قابلیت هضم فیبر، می توانند نقش موثری در بهبود بهره وری تغذیه ای و افزایش تولیدات دامی داشته باشند. این یافته ها می تواند در بهینه سازی جیره های غذایی و ارتقای راندمان پرورش بره های قزل مورد استفاده قرار گیرد. شکمبه بره های نژاد قزل به عنوان اصلی ترین محل هضم، تحت تاثیر عوامل فیزیولوژیک، رفتاری و محیطی قرار دارد. تغییرات در ترکیب علوفه و شرایط گوارشی می توانند بر میزان مصرف خوراک اثرگذار باشند. جمعیت میکروبی شکمبه شامل باکتری ها و پروتوزواها و قارچ ها دستخوش نوسانات دوره ای است، به طوری که تراکم باکتری ها پیش از تغذیه بیشینه بوده و پس از مصرف خوراک کاهش یافته، سپس در پاسخ به مواد مغذی افزایش می یابد. گرسنگی طولانی مدت موجب افت شدید جمعیت میکروبی شده ولی پس از تغذیه مجدد ترمیم می شود. اگر چه هر دو گروه میکروبی در بیوماس شکمبه نقش دارند، اما فعالیت های متابولیکی گسترده تر باکتری ها و قارچ ها اهمیت بیشتری در فرایند هضم ایجاد می کند. در این مقاله تلاش شده است تا در نگاهی اجمالی، خوانندگان و علاقه مندان با اهمیت و پیچیدگی های فیزیولوژیکی شکمبه و نقش عوامل میکروبی از جمله قارچ ها در کارایی گوارشی بره های نژاد قزل اشنا شوند و اطلاعات علمی و کاربردی در این زمینه ارائه گردد.