تصفیه پساب‌های صنعتی، به‌ویژه پساب‌های تولیدشده در صنایع غذایی که معمولاً دارای بار آلی بالا، ترکیبات پیچیده و آلاینده‌های مقاوم زیستی هستند، یکی از چالش‌های اساسی در مدیریت منابع آب و حفاظت از محیط‌زیست به شمار می‌رود. محدودیت روش‌های متداول تصفیه، از جمله فرآیندهای بیولوژیکی و شیمیایی سنتی، در حذف کامل این نوع آلاینده‌ها موجب شده است که توجه پژوهشگران به فناوری‌های تصفیه پیشرفته معطوف شود. در این میان، فرآیند الکتروفنتون به‌عنوان یکی از مؤثرترین فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته، به دلیل توانایی بالا در تولید رادیکال‌های هیدروکسیل بسیار واکنش‌پذیر و بهره‌گیری از چرخه الکتروشیمیایی آهن، جایگاه ویژه‌ای در تصفیه پساب‌های صنعتی به‌ویژه صنایع غذایی یافته است. فرآیند الکتروفنتون با ترکیب واکنش‌های الکتروشیمیایی و شیمیایی، امکان تخریب غیرانتخابی طیف گسترده‌ای از آلاینده‌های آلی مقاوم از جمله ترکیبات فنولی، رنگ‌ها، چربی‌ها، پروتئین‌ها و همچنین کاهش شاخص‌های آلودگی نظیر COD و BOD را فراهم می‌کند. یکی از مزایای مهم این فناوری، تولید کنترل‌شده پراکسید هیدروژن در محل واکنش و بازتولید پیوسته یون‌های آهن است که منجر به افزایش راندمان اکسیداسیون، کاهش مصرف مواد شیمیایی و کاهش تولید پسماند ثانویه در مقایسه با فرآیند فنتون کلاسیک می‌شود. مطالعات اخیر نشان می‌دهند که استفاده از الکتروفنتون به‌صورت مستقل یا در قالب سیستم‌های ترکیبی، نظیر تلفیق با فرآیندهای غشایی، انعقاد الکتریکی یا سیستم‌های بیولوژیکی و میکروجلبکی، می‌تواند کارایی تصفیه را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد. این رویکردهای ترکیبی علاوه بر بهبود کیفیت آب خروجی، امکان کاهش نیتروژن و فسفر محلول و حتی بهره‌برداری از آن‌ها برای تولید بیومس ارزشمند را فراهم می‌کنند. در این مقاله مروری، اصول عملکرد فرآیند الکتروفنتون، تاریخچه توسعه، پارامترهای عملیاتی مؤثر، مقایسه با روش‌های متداول و پیشرفته تصفیه پساب، و همچنین کاربردهای آن در تصفیه پساب صنایع غذایی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مرور نشان می‌دهد که الکتروفنتون به‌عنوان یک فناوری انعطاف‌پذیر، کارآمد و سازگار با محیط‌زیست، پتانسیل بالایی برای توسعه سیستم‌های تصفیه پایدار و اقتصادی در صنایع غذایی را دارد.