خانواده به‌عنوان مهم‌ترین نهاد اجتماعی در عصر فناوری‌های هوشمند با چالش‌ها و فرصت‌های نوظهوری مواجه شده است. این مطالعه با روش تحلیلی و با هدف شناسایی و پیشبینی عوامل تعیین‌کننده رضایت زناشویی و بهزیستی روان‌شناختی زوجین در افق سال ۲۰۳۶ و با رویکرد آینده‌پژوهانه انجام شد. یافته‌ها نشان داد که تعیین‌کننده‌های اصلی در چهار دسته فردی، رابطه‌ای، فناورانه و بافتی-فرهنگی طبقه‌بندی می‌شوند. تحلیل سناریوهای کلی محتمل آینده نظیر جایگزینی، تقویت‌گری و همزیستی حاکی از آن است که سازه‌های نوظهوری مانند هوش هیجانی دیجیتال، تاب‌آوری سایبری، امنیت دلبستگی دیجیتال، کیفیت حضور روان‌شناختی، تعادل میان زیست واقعی و زیست دیجیتال و مقایسه اجتماعی نامتوازن نقش کلیدی در شکل‌دهی به رضایت و بهزیستی زوجین را خواهند داشت. نتیجه‌گیری کلی تأکید بر آن دارد که تهدید اصلی، جایگزینی تدریجی تعاملات عمیق انسانی با ارتباطات سطحی دیجیتال است؛ بنابراین، آموزش سواد دیجیتال عاطفی، توسعه فناوری‌های هوشمند اخلاق‌مدار و تقویت حضور روان‌شناختی زوجین برای حفظ سلامت روابط زناشویی در عصر هوشمند ضروری است.