قرن بیست و یکم، بیش از آنکه عصر صنعت یا اطلاعات باشد، «عصر روایت‌ها» است. در این پارادایم نوین، قدرت از سخت‌افزار به نرم‌افزار، از جغرافیا به ادراک، و از تسلط نظامی به «مهندسی افکار عمومی» منتقل شده است. رسانه، در این تعریف، نه یک ابزار حاشیه‌ای، بلکه «میدان اصلی» و «پیشران محوری» فرهنگ، هویت، امنیت و پیشرفت ملی است. در چنین فضایی، وجود یک دکترین جامع، بومی، پیشرو و مبتنی بر مبانی ارزشی، برای راهبری این عرصه پیچیده، یک ضرورت راهبردی غیرقابل انکار است. منظومه فکری مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) به‌عنوان یک چارچوب نظری و عملیاتی کامل و منسجم، مجموعه‌ای غنی و عمیق از راهبردها، اصول و مولفه‌هایی را ارائه می‌دهد که نه تنها برای مدیریت رسانه، بلکه برای تعالی، پیشرفت و هدایت این عرصه در تراز تمدن نوین اسلامی طراحی شده است.
این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به تحلیل مضمون عمیق و گسترده بیانات، رهنمودها و کلیدواژه‌های مفهومی ایشان (مانند جهاد تبیین، بصیرت، امیدآفرینی، روایت پیشرفت، تمدن‌سازی و...)، درصدد تبیین این دکترین جامع با تمرکز انحصاری بر ابعاد مثبت، پیشرفت‌محور و فرصت‌ساز آن است. این چارچوب، رسانه را نه ابزاری منفعل یا تجاری، بلکه «میدان جهاد فکری»، «خط مقدم تمدن‌سازی نوین» و «ابزار اصلی تحقق آرمان‌های متعالی» می‌داند. بر این اساس، راهبری رسانه، یک فرآیند فنی‌ارتباطی صِرف نیست، بلکه یک اقدام راهبردی، پیش‌دستانه و جهادی است که ذیل کلیدواژه‌هایی چون «جهاد تبیین»، «روایت‌گری فعال و پیش‌دستانه»، «امیدآفرینی صادق» و «بصیرت‌افزایی عمیق» تعریف می‌شود. هدف نهایی این دکترین، مهندسی افکار عمومی در جهت «رشد و کمال» انسانی، تحقق کامل «تمدن نوین اسلامی»، استحکام‌بخشی حداکثری به «سرمایه اجتماعی»، ارتقای «عزت ملی» و راهبری افکار عمومی جهانی به سمت قله‌های معنویت، عدالت و پیشرفت است.