مقدمه: یائسگی به عنوان یک گذار طبیعی، سلامت جسمی، روانی و اجتماعی زنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. با این حال، تجربه این دوران به شدت تحت تأثیر بافت اجتماعی-فرهنگی است. این مرور با هدف بررسی نقش و جایگاه حمایت اجتماعی در سلامت زنان یائسه در ایران انجام شد.
روش کار: این مطالعه یک مرور نقلی است که با جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های اطلاعاتی بین‌المللی و داخلی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ انجام پذیرفت. کلیدواژه‌های مرتبط به زبان‌های فارسی و انگلیسی مورد استفاده قرار گرفت و مقالات واجد شرایط بر اساس اهداف مطالعه مورد تحلیل کیفی و تلفیقی قرار گرفتند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که زنان یائسه ایرانی عمدتاً از سطح متوسطی از حمایت اجتماعی برخوردارند. خانواده و به‌ویژه همسر، به عنوان اصلی‌ترین منبع حمایت عاطفی و ابزاری عمل می‌کنند. مهم‌ترین موانع دریافت حمایت شامل تابوهای فرهنگی، کمبود آگاهی، فقدان یک راهبرد ملی یکپارچه و ادغام نشدن خدمات یائسگی در نظام مراقبت‌های اولیه بود. به‌طور کلی، حمایت اجتماعی با پیامدهای مثبت سلامت از جمله بهبود کیفیت زندگی، نگرش مثبت‌تر به یائسگی، کاهش علائم افسردگی و ارتقای خودمراقبتی مرتبط بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها، تقویت حمایت اجتماعی برای زنان یائسه در ایران نیازمند یک راهبرد دووجهی است: تقویت بنیان‌های فرهنگی- خانوادگی و همزمان، اجرای مداخلات نهادی مانند تدوین راهنماهای ملی، آموزش ارائه‌دهندگان سلامت و بهره‌گیری از فناوری‌های دیجیتال برای افزایش دسترسی به اطلاعات و مراقبت.