آموزش مجازی به‌عنوان یکی از شیوه‌های نوین یادگیری، به‌ویژه پس از گسترش فناوری‌های ارتباطی و تجربه آموزش از راه دور، نقش مهمی در نظام آموزشی پیدا کرده است. با وجود مزایایی مانند دسترسی آسان‌تر به منابع آموزشی، انعطاف‌پذیری زمانی و تقویت مهارت‌های کار با فناوری، این شیوه آموزشی می‌تواند بر روند اجتماعی‌شدن دانش‌آموزان دوره ابتدایی تأثیرات گوناگونی داشته باشد. اجتماعی‌شدن در دوره ابتدایی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ زیرا کودکان در این مرحله مهارت‌هایی مانند همکاری، مسئولیت‌پذیری، رعایت قوانین، ارتباط با همسالان، احترام به دیگران و کنترل هیجان‌ها را می‌آموزند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که آموزش مجازی از یک‌سو می‌تواند موجب افزایش استقلال یادگیری، تقویت ارتباطات دیجیتال و آشنایی دانش‌آموزان با شیوه‌های نوین تعامل شود؛ اما از سوی دیگر، کاهش ارتباط چهره‌به‌چهره با معلم و همکلاسی‌ها، محدود شدن بازی‌های گروهی، کاهش مشارکت اجتماعی و وابستگی بیشتر به فضای مجازی از مهم‌ترین چالش‌های آن به شمار می‌رود. نتایج پژوهش بیانگر آن است که آموزش مجازی در صورتی می‌تواند آثار مثبت بیشتری بر اجتماعی‌شدن دانش‌آموزان داشته باشد که با برنامه‌ریزی مناسب، فعالیت‌های گروهی آنلاین، مشارکت والدین، ارتباط مستمر معلم با دانش‌آموزان و ترکیب آموزش حضوری و مجازی همراه شود. بنابراین، آموزش مجازی نباید جایگزین کامل تعاملات اجتماعی حضوری گردد، بلکه بهتر است به‌عنوان مکمل آموزش سنتی مورد استفاده قرار گیرد.