در عصر پیچیدگی‌های فزاینده سازمانی و تحولات سریع محیطی، تصمیم‌گیری مؤثر به یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت سازمان‌ها تبدیل شده است. شهرداری‌ها به عنوان نهادهای اصلی مدیریت شهری، روزانه با مسائل متعدد و متنوعی در حوزه‌های خدمات شهری، حمل‌ونقل، عمران، محیط زیست، منابع انسانی و برنامه‌ریزی شهری مواجه هستند که اتخاذ تصمیمات صحیح در این حوزه‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در کیفیت خدمات عمومی و رضایت شهروندان دارد. در این میان، هوش سازمانی به عنوان یکی از ظرفیت‌های راهبردی سازمان‌ها، می‌تواند زمینه اتخاذ تصمیمات دقیق‌تر، سریع‌تر و اثربخش‌تر را فراهم سازد. هوش سازمانی به توانایی سازمان در جمع‌آوری، پردازش، تحلیل و بهره‌برداری از اطلاعات و دانش برای دستیابی به اهداف سازمانی اشاره دارد. سازمان‌های دارای سطح بالای هوش سازمانی قادرند اطلاعات محیطی و درون‌سازمانی را به‌صورت مؤثر مدیریت کرده و از آن‌ها در فرآیندهای تصمیم‌گیری استفاده کنند. از این رو، توجه به هوش سازمانی در شهرداری‌ها می‌تواند به ارتقای کیفیت تصمیمات مدیریتی و بهبود عملکرد سازمانی منجر شود. هدف این پژوهش بررسی نقش هوش سازمانی در بهبود تصمیم‌گیری‌های اداری در شهرداری‌ها است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه‌ای، بررسی مقالات علمی معتبر، کتاب‌های تخصصی و اسناد مرتبط گردآوری شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که ابعاد مختلف هوش سازمانی شامل چشم‌انداز راهبردی، تمایل به تغییر، اتحاد و توافق، کاربرد دانش، روحیه سازمانی و فشار عملکرد، تأثیر مستقیمی بر کیفیت تصمیم‌گیری‌های اداری دارند. همچنین نتایج بیانگر آن است که شهرداری‌هایی که از سطح بالاتری از هوش سازمانی برخوردار هستند، در مواجهه با چالش‌های مدیریتی و محیطی عملکرد موفق‌تری داشته و توانایی بیشتری در اتخاذ تصمیمات مبتنی بر اطلاعات و شواهد دارند. در مجموع، نتایج پژوهش حاکی از آن است که تقویت مؤلفه‌های هوش سازمانی می‌تواند به عنوان یکی از راهبردهای مؤثر در بهبود تصمیم‌گیری‌های اداری، افزایش کارایی سازمانی و ارتقای کیفیت خدمات شهری مورد توجه مدیران شهرداری قرار گیرد.