زمینه: نوجوانی دورهای بحرانی است که با آسیبپذیری بالا در برابر اضطراب همراه است. اضطراب غالباً با مشکلاتی در کنترل تکانه، اجتناب تجربی و سردرگمی هویت همراه میشود. گروه درمانی هیجانمدار (EFGT) با هدف قرار دادن کاستیهای پردازش هیجانی زیربنایی این مشکلات، یک مداخله امیدوارکننده ارائه میدهد. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی هیجانمدار بر کنترل تکانه، اجتناب تجربی و هویت یابی نوجوانان مضطرب شهر اهواز انجام شد.
روش: نمونه‌ی مورد پژوهش در این تحقیق شامل 24 نوجوان مضطرب شهرستان اهواز بود (12 نوجوان گروه آزمایش و 12 نوجوان گروه کنترل) که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. در این پژوهش برنامه درمان هیجان محور برگرفته از گرینبرگ و گلر (2012) در مورد گروه آزمایش طی ۸ جلسه هر جلسه 120 دقیقه، هفته ای یک بار اجرا شد. ابزار پژوهش مقیاس اضطراب بك (1988)، پرسشنامه تکانشگری بارت (1995)، پرسشنامه اجتناب تجربی گامز (MEAQ) (2011) و پرسشنامه سبک هویت (ISI-6G) (1989) بود. در این پژوهش از روش‌های آماری تحلیل کواریانس استفاده شد. همچنین برای سنجش تعیین پایایی پرسشنامه‌ها از روش آلفای کرونباخ و تنصیف استفاده گردید.
نتیجهگیری: گروه درمانی هیجان مدار یک مداخله مؤثر برای بهبود کاستی های روانشناختی اصلی بی‌تنظیمی تکانه، اجتناب ناسازگار و پراکندگی هویت در نوجوانان مضطرب است. یافته ها از ادغام این روش در برنامه های سلامت روان مدارس و جامعه برای پاسخگویی به نیازهای هیجانی پیچیده این جمعیت حمایت میکند.