پژوهش حاضر با هدف طراحی مجموعه سوارکاری و اسب‌دوانی در شهر آزادشهر با تأکید بر رویکرد بازی‌های چابکی انجام شده است. این مجموعه با رویکردی تلفیقی از ورزش، طبیعت و معماری، تلاش دارد بستری برای ارتقای مهارت‌های سوارکاری، افزایش تعامل انسان و حیوان، و توسعه گردشگری ورزشی و اقتصادی منطقه فراهم سازد. روش تحقیق از نوع کاربردی و به شیوه توصیفی-تحلیلی است و گردآوری داده‌ها به‌صورت آمیخته شامل مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته با ۲۰ گویه بر اساس طیف لیکرت بوده که روایی آن توسط متخصصان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۴ تأیید شد. جامعه آماری شامل سوارکاران، مربیان و متخصصان حوزه سوارکاری شهرستان آزادشهر در استان گلستان است که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی، تعداد ۱۰۵ پرسشنامه معتبر به دست آمد و داده‌ها با آزمون‌های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. رویکرد طراحی معماری پروژه مبتنی بر سبک عملکردگرا و همساز با اقلیم بوده و سازمان‌دهی فضاها بر اساس دیاگرام‌های حرکتی بازی‌های چابکی، تفکیک مسیرهای انسان و اسب، استفاده از مصالح بومی در کنار فناوری‌های نوین جهت تهویه و نورگیری طبیعی و خلق فضاهای پویا صورت گرفته است. نتایج تحقیق نشان داد برنامه‌های چابکی رابطه‌ای معنادار با ارتقای مهارت سوارکاران) ۰.۵۲ (β=و رضایت کاربران) ۰.۷۵(r= دارد و طراحی اقلیمی مجموعه نقش قابل توجهی در توسعه پایدار و رونق اقتصادی منطقه ایفا می‌کند). ۰.۷۰ (R²=بر این اساس، ترکیب اصول طراحی اقلیمی و الگوهای فضایی بازی‌های چابکی می‌تواند الگویی مؤثر برای شکل‌گیری مجموعه‌های سوارکاری آینده در اقلیم‌های مشابه باشد.