امروزه سرزندگی فضاهای عمومی به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های کیفیت محیط شهری، نقشی اساسی در ارتقای تعاملات اجتماعی، افزایش احساس تعلق و بهبود کیفیت زندگی شهروندان ایفا می کند. در این میان، موضوع امنیت شهروندان به ویژه امنیت ادراکی و روانی، از عوامل کلیدی در شکل گیری یا تضعیف سرزندگی به شمار می رود. هدف پژوهش حاضر، تحلیل شاخص های سرزندگی در فضاهای عمومی شهری با تاکید بر امنیت شهروندان در شهر یاسوج است. این پژوهش از نوع کاربردی و با روش توصیفی تحلیلی انجام می شود. داده های مورد نیاز از طریق مطالعات اسنادی و پیمایش میدانی گردآوری شده و سنجش شاخص ها با استفاده از پرسشنامه و تحلیل آنها به کمک روش های آماری انجام خواهد شد. در چارچوب نظری پژوهش، شاخص هایی مانند دسترسی پذیری، خوانایی، اختلاط کاربری ها، حضور پذیری اجتماعی، کیفیت محیطی و امنیت ادراکی به عنوان مولفه های اصلی سرزندگی در نظر گرفته شده است. شهر یاسوج به دلیل ساختار کالبدی خاص، رشد جمعیت، مهاجر پذیری و نقش آن به عنوان مرکز استان کهگیلویه و بویراحمد، دارای فضاهای عمومی متنوعی است که نیازمند ارزیابی از نظر سرزندگی و امنیت می باشند. نتایج مورد انتظار پژوهش نشان می دهد که میان سطح امنیت ادراک شده شهروندان و میزان سرزندگی فضاهای عمومی رابطه معناداری وجود دارد و بهبود عوامل محیطی و طراحی شهری می تواند به افزایش حضور و فعالیت های اجتماعی منجر شود.