تحول منظر فرهنگی روستاها بازتابی از تغییرات تاریخی، اجتماعی، اقتصادی و کالبدی در بستر جغرافیایی است. پژوهش حاضر باهدف بررسی سیر تحول منظر فرهنگی در روستای قروه واقع در استان زنجان انجام‌شده است. این تحقیق با رویکرد کیفی و با روش توصیفی–تحلیلی صورت گرفته و در آن مؤلفه‌های منظر فرهنگی شامل ارزش‌های فرهنگی، معنوی و محیطی موردمطالعه قرارگرفته‌اند. داده‌های پژوهش از طریق مطالعات کتابخانه‌ای، بررسی‌های میدانی و تحلیل ویژگی‌های کالبدی و فضایی روستا گردآوری‌شده است.
به‌منظور تحلیل روند تحول منظر فرهنگی، ساختار کالبدی روستا در سه دوره تاریخی شامل بافت قدیم، بافت میانه و بافت جدید دسته‌بندی و هر یک‌بر اساس مؤلفه‌های منتخب موردبررسی قرارگرفته‌اند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که در بافت قدیم، منظر فرهنگی روستا به‌شدت تحت تأثیر شرایط طبیعی، امنیت و شیوه‌های سنتی معیشت شکل‌گرفته و معماری صخره‌ای، بافت فشرده و پیوند عمیق با محیط طبیعی از ویژگی‌های اصلی آن به شمار می‌رود. در مرحله بعدی، با شکل‌گیری بافت میانه در پیرامون مسجد جامع و توسعه سکونتگاه در دو سوی رودخانه، الگوی سکونت و سازمان فضایی روستا دچار تغییراتی شد، اما همچنان پیوند میان فعالیت‌های معیشتی، ساختار کالبدی و ارزش‌های فرهنگی حفظ گردید. در دوره معاصر و با گسترش بافت جدید در امتداد جاده اصلی، تأثیرات مدرنیته و تغییر در الگوهای معماری و سکونت به‌وضوح نمایان شده است؛ به‌گونه‌ای که استفاده از مصالح جدید، گسترش معابر و افزایش ارتباطات فضایی موجب تغییر در سیمای کالبدی و منظر فرهنگی روستا شده است.
مقایسه سه بافت تاریخی نشان می‌دهد که منظر فرهنگی روستای قروه از یک ساختار کاملاً بومی و سازگار با محیط طبیعی به‌سوی الگویی متأثر از تحولات اجتماعی و اقتصادی معاصر حرکت کرده است. این روند بیانگر تداوم تاریخی همراه با تغییرات تدریجی در الگوهای سکونت، معماری و تعامل انسان با محیط است.