سیاست توسعه میان افزا به عنوان شکلی از رشد هوشمند و توسعه پایدار و نوین در شهرسازي تلقی می¬شود که در آن این موضوع به صورت اساسی مورد توجه قرار گرفته و با رویکرد توسعه از درون سعی در حفظ اراضی پیرامونی شهرها و انتظام بخشی به بافت-هاي موجود دارد. بافت¬هاي فرسوده، فضا¬هايي هستند كه عناصر اصلي ساختار فضايي آنها دچار نقصان شده و در مواقع بروز مشكلات و بلاياي طبيعي بيشترين خسارت و آسيب را در پي دارند امروزه با وجود فزوني گرفتن سيرقهقرايي اين بافت¬ها لزوم توجه همه جانبه به اين مشكل در سراسر نقاط كشور ضروري¬ است. محله امیر¬زین¬الدین تبریز نيز با مشكل بافت فرسوده رو به-روست و به توجه و چاره¬انديشي مسولين شهري در اين مورد نيازمند می¬باشد. پژوهش حاضر به بررسی نقش توسعه میان افزا در اصلاح بافت فرسوده محله امیر¬زین¬الدین تبریز پرداخته است. روش پژوهش حاضر ، توصیفی - تحلیلی و دارای ماهیت توسعه ای- کاربردی است. داده های موردنیاز با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و اسنادی گردآوری گردید. تعداد 9 معیار مؤثر در تحقیق مورد بررسی قرار گرفتند که عبارتند از (نوع کاربری، کیفیت ابنیه، عمر ابنیه ، مصالح بکاررفته، تعداد طبقات، دسترسی قطعات، اندازه قطعات، دانه¬بندی و تراکم جمعیت). در این پژوهش از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP)در نرم افزارchoice Expert ، به منظور الویت بندی، وزندهی معیارها و از تابع Overlay در محیط GIS برای تلفیق و همپوشانی لایه ها استفاده شده است. نتایج نشان می¬دهند که منطقه مورد مطالعه در سطح بیش از 79 درصد استعداد توسعه میان¬افزا را دارد و بافت فرسوده می¬تواند نقش موثر در کاهش رشد بی¬رویه شهر داشته باشد در ضمن از لحاظ شبکه معابر محدودیت¬هایی جهت توسعه میان¬افزا وجود دارد که در آن رابطه نیز نقشه پیشنهادی جهت مرتفع ساختن مشکل مربوطه لحاظ گردیده است.