در مناطق در حال توسعه، گسترش و افزایش ساخت و سازها در شهرها، باعث کاهش نفوذپذیري سطوح شهري و در نتیجه افزایش حجم رواناب‌ سطحی ناشی از بارندگی‌ها شده است. با نفوذ دادن رواناب‌ سطحی در مناطق شهرها و یا با جمع‌آوري رواناب و تأخیر در ایجاد رواناب سطحی شهري در زمان بارندگی‌ها می‌توان از میزان رواناب‌هاي سطحی شهري کاسته و مشکلات رفت و آمد، خسارات ناشی از آبگرفتگی‌ها و سیل را در مناطق شهری کنترل و کاهش داد. انتخاب و اجرا روش‌های "بهترین راهکارهای مدیریتی (BMPs)"، یکی از راهکارهای موثر و پایدار در کاهش و کنترل رواناب سطحی و کاهش مشکلات آبگرفتگی، سیلاب و خسارات ناشی از آن می‌باشد. در این مقاله، به مدل‌سازی و بررسی تأثیرات انتخاب مکان‌های اجرا BMPs در منطقه 22 شهر تهران پرداخته شده است. با توجه به نتایج تحقیق می‌توان بیان داشت که عملکرد و پتانسیل BMPs بسیار وابسته به تراکم و نوع کاربری‌ها در آن منطقه می‌باشد و با توجه به شناخت تراکم و نوع کاربری‌های منطقه، می‌توان به حداکثر راندمان از اجرا BMPs در کاهش حجم رواناب در زمان‌های بارندگی دست پیدا کرد. در نهایت می‌توان بیان داشت که اجرا BMPs به نوبه خود راهکاری موثر و مناسب برای مدیریت رواناب سطحی مناطق مسکونی شهری است. نتایج این تحقیق، یک دستاورد راهبردی برای شناخت صحیح از اجرا BMPs در مناطق شهری برای کاهش و کنترل حجم رواناب سطحی است که گامی مهم برای ترویج و گسترش اجرا BMPs در راستای مدیریت رواناب سطحی در کشور است.