این پژوهش به ارائه مدلی برای هم‌آفرینی ارزش با مشارکت شرکت‌های خدمات انرژی (ESCOs) با هدف بهینه‌سازی مصرف گاز طبیعی در ایران می‌پردازد. مسئله اصلی پژوهش، ناترازی فزاینده مصرف گاز در کشور، محدودیت‌های رویکردهای سنتی فنی-اقتصادی و شکاف قابل توجه تحقیقاتی در تلفیق همه‌جانبه سه حوزه کلیدی هم‌آفرینی ارزش، شرکت‌های خدمات انرژی و بهینه‌سازی مصرف گاز است. هدف اصلی، طراحی یک مدل جامع و عملیاتی است که بتواند شکاف‌های نظری و کاربردی موجود را پوشش دهد و چارچوبی برای اجرای مؤثر پروژه‌های بهینه‌سازی انرژی توسط ESCOs فراهم آورد.
اساس این تحقیق بر پایه مرور نظام‌مند ادبیات در سه حوزه مذکور بنا نهاده شده است. چارچوب مفهومی ارائه‌شده، با الهام از مبانی نظری هم‌آفرینی ارزش (مانند منطق غالب خدمت و مدل چهارمرحله‌ای DART) و با در نظر گرفتن ظرفیت‌های قانونی و بومی ایران (از جمله ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید و سازوکار گواهی صرفه‌جویی)، طراحی شده است. این مدل شامل چهار جزء اصلی عوامل زمینه‌ای، عوامل تسهیل‌کننده، فرآیند پویا و چهارمرحله‌ای هم‌آفرینی ارزش و پیامدهای حاصل از این فرآیند است که در نهایت به ایجاد ارزش پایدار منجر می‌شود. روابط تعاملی و پویای بین این اجزا در مدل ترسیم شده است.
روش‌شناسی پژوهش بر مرور نظام‌مند ادبیات با استفاده از پایگاه‌های اطلاعاتی کلیدی و کلیدواژه‌های مشخص، و متعاقب آن تحلیل محتوا استوار بود. یافته‌های کلیدی نشان‌دهنده ظرفیت بالقوه بالای نظریه‌های هم‌آفرینی در صنعت گاز ایران، اثربخشی ترکیبی سیاست‌های قیمتی، کیفیت اجرای پروژه‌ها و وجود ظرفیت‌های قانونی مناسب در ایران، مشابه تجارب موفق بین‌المللی است. این پژوهش برای اولین بار مدلی یکپارچه که این سه حوزه را در سطوح مختلف تحلیل تلفیق می‌کند، ارائه می‌نماید و به تجارب بین‌المللی در دستیابی به صرفه‌جویی حدود 30درصد انرژی از طریق پروژه‌های ESCO اشاره دارد. پیشنهادهای پژوهش شامل سرمایه‌گذاری ESCOها در فناوری و مهارت، تدوین مقررات حمایتی و توسعه بازار گواهی صرفه‌جویی توسط سیاست‌گذاران، و انجام پژوهش‌های آتی برای اعتبارسنجی مدل و مطالعات تطبیقی است.