با گسترش سریع کاربردهای سیستم‌های پشتیبان تصمیم‌گیری مبتنی بر هوش مصنوعی در مدیریت و کسب‌وکار، تمرکز پژوهش‌ها از صرف افزایش توان پردازشی به سمت طراحی هوش مصنوعی انسان‌محور و قابل اعتماد تغییر یافته است. در حالی که بسیاری از راهکارهای موجود یا به سمت خودکارسازی کامل تصمیم‌گیری مدیریتی حرکت کرده‌اند یا صرفاً ابزارهای تحلیلی ایستا ارائه می‌دهند، خلأ روشنی در طراحی سیستم‌های تصمیم‌یار مکالمه‌محور مشاهده می‌شود که نقش انسان در حلقه تصمیم‌گیری را حفظ کنند.
این مقاله چارچوب مفهومی و طراحی سیستم منتوریکس را ارائه می‌دهد؛ سیستمی که هوش مصنوعی را نه به‌عنوان تصمیم‌گیرنده نهایی، بلکه در نقش یک مشاور تصمیم‌یار قابل اعتماد در کنار مدیر تعریف می‌کند. چارچوب پیشنهادی با تفکیک روشن میان تحلیل داده، ارائه پیشنهاد و تصمیم انسانی، بر تقویت تصمیم‌گیری، شفافیت تحلیلی و اعتماد تدریجی در تعامل انسان و هوش مصنوعی تأکید دارد. این پژوهش با ارائه معماری سیستم، مدل تعامل، ملاحظات اخلاقی و یک سناریوی کاربردی، نشان می‌دهد که چگونه می‌توان هوش مصنوعی را به‌صورت مقیاس‌پذیر، مسئولانه و انسان‌محور در فرآیندهای تصمیم‌سازی کسب‌وکار به‌کار گرفت.