روانشناسان در سالهای اخیر به تاثیرات قابل توجه محیط به ویژه فضاهای معماری در افزایش قابلیت های اجتماعی و ذهنی و بهبود آن دست یافتند و از جمله وظایف طراحان این است که همواره این تاثیر را در فرآیند طراحی فضاهای مربوط به کودکان مد نظر داشته باشند. در پژوهش حاضر سعی شده است با درک آگاهانه و بررسی عوامل موثر بر موضوع خود شکوفایی هیجانی-اجتماعی، رشد بهتری برای دانش آموزان فراهم گردد متناسب با پژوهش با استفاده از تحلیل محتوا به تجزیه و تحلیل اطلاعات پرداخته شد و سپس از روش پیمایشی برای سنجش شاخص های مورد نظر استفاده شد در این راستا با مطالعه ی منابع موجود 19 مولفه ی برتر برای تاثير بر خودشکوفایی انتخاب شدبا فرض وجود رابطه ی مثبت بين متغيرهای مستقل و وابسته، با طرح، توزیع و جمع آوری پرسش نامه برای بررسی عقاید جامعه مورد پژوهش مورد ارزیابی قرار گرفت.به این منظور 150نفر از معلمان مدارس ابتدایی انتخاب شدند و با مخدوش کردن پرسش نامه های ناقص108، پرسش نامه مورد بررسی قرار گرفت نتایج نشان می دهد ميزان اثرگذاری متغيرهای مستقل بر متغير وابسته متفاوت است در ميان مولفه های روانی ،مولفه ی درک و آگاهی محيطی و در بين مولفه های کالبدی، فضاهای جمعی موثرترین عوامل بودند.