با تصویب قانون شهرداری ، مدیریت شهری در ایران ساختار منسجم‌تری به خود گرفت و وظایف گسترده‌ای مانند ایجاد کوچه ها و خیابان ها، میدان و مجاری آب و غیره به همراه وظیفه نگهداری، تنظیف و تأمین روشنایی و بطور کلی مدیریت شهری با هدف بهبود کیفیت و نظام مندی زندگی شهری برای شهرداری‌ها به‌عنوان نهادهای عمومی غیردولتی تعریف شد. یکی از مهم‌ترین این وظایف، نظارت بر ساخت‌وسازهای شهری است. در این میان، کمیسیون ماده ۱۰۰ قانون شهرداری به‌عنوان مرجع رسیدگی به تخلفات ساختمانی، نقشی بنیادین در حفظ نظم شهری و اجرای ضوابط شهرسازی ایفا می‌کندپژوهش حاضر با هدف " بررسی حقوقی کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری و تاثیر آن در رسیدگی به تخلفات ساختمانی" با کاربست روش توصیفی و تحلیلی انجام یافته است یافته ها نشان می دهد که عدم توجه به ابعاد اجتماعی و فرهنگی، می تواند موجب تضاد میان شهروندان و مدیریت شهری، بروز تخلفات گسترده و کاهش اثرگذاری کمیسیون شود. راهکارهایی عملیاتی و پیشنهادات سیاستی برای رفع این موانع ارائه می شود که شامل بازنگری در قوانین و مقررات مرتبط، افزایش آموزش و تخصص حقوقی برای اعضا و کارشناسان، استفاده از فناوری های نوین برای تسهیل فرآیندها و تقویت سازوکارهای نظارتی و حمایتی است