ضوابط مربوط به ساخت و ساز، نقش موثری در رسیدن به اهداف عالی برنامه‌ریزی شهری، تأمین تندرستی، رفاه، زیبایی، آرامش و امنیت شهر دارد و رعایت آن موجب ارتقاء کیفیت و افزایش عمر مفید ساختمان می‌شود. اما تخلفات زیادی در این زمینه رخ می‌دهد که آسیب‌های زیادی به چهره شهر می‌زند و موجب به هم خوردن تعادل شهری، افزایش ترافیک شهرها، ایجاد آلودگی صوتی و محروم ماندن مناطقی از شهر از امکانات شهری می‌شود. کمیسیون ماده ۱۰۰، به عنوان مرجع رسیدگی به تخلفات ساختمانی، نقش بسزایی در حفظ نظم و انضباط شهری، رعایت حقوق شهروندان و جلوگیری از ساخت‌وسازهای غیرمجاز ایفا می‌ کند.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ماده صد قانون شهرداری ها در ساماندهی ساخت و سازها و تاثیرات آن بر مدیریت شهری می پردازد که از لحاظ روش شناسی توصیفی –تحلیلی حقوقی و از لحاظ هدف گذاری یک مطالعه کاربردی محسوب می گردد و شیوه گردآوری داده ها، کتابخانه ای و اسنادی می باشد. این مقاله می تواند راهگشای توسعه رویکردهای موثرتر در حوزه ساخت و ساز و مدیریت شهری باشد.