طراحی محوطه های فرهنگی در ایران امروز با چالش تلفیق سنت و مدرنیته مواجه است . بررسی الگوهای فضایی باغ ایرانی میتواند مبنایی برای بازآفرینی فضاهای فرهنگی هماهنگ با هویت و روان انسان معاصر فراهم آورد.
احیای زیبایی شناسی باغ ایرانی نقشی کلیدی در تقویت حس تعلق ، آرامش روانی و بازشناسی فرهنگ بومی دارد . چنین نگاهی میتواند راهبردی برای بهبود کیفیت محیط های فرهنگی در شهرهای کنونی باشد.
مطالعات پیشین بیشتربرساختار کالبدی باغ ایرانی تمرکز داشته اند و کمتر به تاثیرمولفه های روانشناسی محیط در سازماندهی فضایی پرداخته اند. این پژوهش درصدد پرکردن این خلا میان سنت و تجربه ادراک فضایی است.
دسته بندی بر اساس ساختار و نوع باغ ایرانی : باغ های مسطح و کم شیب ، باغ های شیبدار با جاری شدن آب ، باغ هایی با عارضه های طبیعی ناهموار با حداقل دست خوردگی ، تعداد محورها و مرکزیت باغ ها
دسته بندی بر اساس اصول و ویژگی های معماری باغ ایرانی : سلسله مراتب ، تقارن و مرکزیت ، استفاده از خطوط قائم وموازی ، وحدت در تنوع و تنوع در وحدت فضایی ، تقسیم آب به چهار بخش مساوی و عناصر تکرار شونده آبنما و باغچه و کوشک
دسته بندی بر اساس کارکرد های فرهنگی و روانشناسی محیط : تاثیر فضاهای آرامش بخش و متناسب بر سلامت روان ، کاربرد روانشناسی محیط در طراحی مسیرها و دیدهای بصری ، استفاده از نمادها و فرم های سنتی باغ ایرانی در ایجاد احساس تعلق و آرامش که کمتر در مطالعات ترکیبی مطرح شده است.
تدوین راهکارهای سازماندهی فضایی در طراحی محوطه های فرهنگی مبتنی بر اصول زیبایی شناسی باغ ایرانی از منظر روانشناسی محیط با هدف ارتقای کیفیت ادراک کاربران
چگونه میتوان مولفه های زیبایی شناسی باغ ایرانی را با اصول روانشناسی محیط تلفیق کرد تا فضاهای فرهنگی با تجربه ای آرام بخش و هویت مند خلق شود ؟
پژوهش با روش کیفی-تحلیلی و بهره گیری از مطالعات میدانی ، تحلیل نمونه های باغ ایرانی و مصاحبه با متخصصان طراحی و روانشناسی محیط انجام گرفته است.
نتایج بیانگر آن است که عناصری چون محور تقارن ، حضور آب ، تنوع دید بصری و مرز بندی نرم فضاها نقش موثری در سازماندهی فضایی دارند و میتوانند احساس آرامش ، توازن و معنا را در فضاهای فرهنگی معاصر تقویت کنند.