پژوهش حاضر با هدف بررسی" تأثیر هوش مصنوعی بر نحوه تفکر و خودتنظیمی دانش‌آموزان ابتدایی " با روش کتابخانه ای و تحلیلی انجام گرفت. با گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، شیوه های یادگیری دانش آموزان دستخوش تحولات اساسی شده است. خودتنظیمی به توانایی دانش آموزان در برنامه ریزی، نظارت، کنترل و ارزیابی فرایند یادگیری خود اشاره دارد و نقش کلیدی در موفقیت تحصیلی ایفا می کند. فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، از جمله سیستم های آموزش هوشمند، یادگیری تطبیقی، دستیارهای آموزشی و تحلیل گرهای یادگیری، با ارائه بازخورد فوری، شخصی سازی محتوا و پایش پیشرفت تحصیلی، می توانند ابعاد شناختی، فراشناختی و انگیزشی خودتنظیمی را تقویت کنند. هوش مصنوعی با استفاده از تحلیل داده های یادگیری به معلمان و دانش آموزان کمک می کند تا الگوهای رفتاری را شناسایی کرده و راهبردهای فراشناختی را بهبود بخشند. با این حال، بهره برداری موثر نیازمند طراحی پداگوژیک دقیق و نظارت اخلاقی است.