این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی روش تدریس مبتنی بر پروژه (PBL) بر افزایش انگیزه و مهارت‌های عملی دانش‌آموزان پایه دوازدهم رشته الکتروتکنیک انجام شد. مطالعه حاضر به روش اقدام‌پژوهی و با طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون-پس‌آزمون در یک نمونه ۲۸ نفری از دانش‌آموزان هنرستان فنی‌وحرفه‌ای فرهیختگان مشهد در نیم‌سال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ اجرا گردید. روش کار شامل چهار مرحله اصلی بود: ۱) شناسایی نیازهای محلی و طراحی پروژه‌های کاربردی، ۲) تشکیل تیم‌های کاری با نقش‌های مشخص، ۳) اجرای پروژه «طراحی سیستم روشنایی هوشمند کلاس درس» طی ۸ جلسه، و ۴) ارائه و نمایشگاه پروژه‌ها. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر (پایایی ۰.۸۴)، چک‌لیست مهارت‌های عملی محقق‌ساخته (پایایی ۰.۷۹) و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری شد. نتایج نشان داد که میانگین نمره انگیزش از ۵۲.۳ به ۷۸.۶ افزایش یافت (p<0.01). مهارت‌های عملی شامل طراحی نقشه فنی، سیم‌کشی و عیب‌یابی به طور میانگین ۶۵ درصد رشد داشت. همچنین ۸۲ درصد دانش‌آموزان روش PBL را نسبت به روش سنتی ترجیح دادند. بحث و نتیجه‌گیری پژوهش حاکی از آن است که تدریس مبتنی بر پروژه با ایجاد ارتباط بین آموزش و کاربردهای واقعی، موجب افزایش معنادار انگیزه و مهارت‌های عملی می‌شود. پیشنهاد می‌گردد این روش در سایر دروس فنی نیز به کار گرفته شود.